Obon is een van de belangrijkste Japanse tradities. Mensen geloven dat de geesten van hun voorouders terug te keren naar hun huizen om zich te herenigen met hun familie tijdens de vakantie. Om die reden is het een belangrijke familiebijeenkomst tijd, zoals veel mensen terugkeren naar hun woonplaatsen om samen met hun uitgebreide familie bidden en wachten voor de geesten van hun voorouders terug te keren.
Traditioneel worden lantaarns hangen in de voorkant van de huizen aan geesten van de voorouders te leiden, worden obon dansen (bon odori) uitgevoerd, graven worden bezocht en eten aanbod zijn gemaakt in het huis van altaren en tempels . Aan het einde van Obon, zijn drijvende lantaarns om te begeleiden de geesten terug in hun wereld in rivieren, meren en zeeën te zetten. De douane gevolgd variëren sterk van regio tot regio.
De geschiedenis van Obon
Obon periodes zijn een beetje anders tegenwoordig en variëren door de regio’s van Japan, maar aanvankelijk werden gevierd rond de 15e dag van de zevende maand op de maankalender, die wordt genoemd Fumizuki文月of de “Month of Books.”
In de meeste gebieden, Obon vindt plaats in augustus, dat heet Hazuki葉月in het Japans, of de “Month of Leaves.” Obon begint meestal rond de 13de en eindigt op de 16e. In sommige gebieden in Tokio, is Obon gevierd in de meer traditionele maand juli, meestal halverwege de maand, en is nog steeds gevierd op de 15e dag van de zevende maand van de maankalender in veel gebieden in Okinawa. Obon wordt niet alleen gevierd in Japan, maar door boeddhisten en Japanse-Amerikanen over de hele wereld.
De tradities van Obon
Voor de start van de vakantie, Japanners schoon hun huizen en plaats een verscheidenheid aan eten aanbod zoals groenten en fruit aan de geesten van hun voorouders in de voorkant van een butsudan (Boeddhistisch altaar).
Op de eerste dag van Obon, Chochin worden (papier) lantaarns aangestoken binnen huizen en mensen te brengen de lantaarns aan graven van hun familie op te roepen geesten van hun voorouders terug naar huis. Dit proces heet mukae-bon . In sommige regio’s, branden noemde mukae-bi branden bij de ingangen van de huizen te helpen de geesten te gaan. Chochin lantaarns en arrangementen van bloemen zijn meestal geplaatst door de butsudan als een ander aanbod.
Meestal op de tweede dag, een andere traditie waargenomen is een volksdans genaamd Bon Odori . De dansstijlen variëren van gebied tot gebied, maar meestal, Japanse taiko drums houden de ritmes. Bon Odori wordt meestal gehouden in parken, tuinen, heiligdommen of tempels, het dragen van yukata (zomer kimono), waar dansers voeren rond een Yagura podium. Iedereen kan deelnemen aan Bon Odori, dus voel je vrij om de cirkel te sluiten.
Hoewel de drijvende lantaarns populariteit wereldwijd in de afgelopen jaren hebben opgedaan, staan ze bekend als t oro nagashi in het Japans en zijn een prachtig deel van de tradities waargenomen tijdens Obon. Binnen elk toro nagashi is een kaars, zal die uiteindelijk burn-out, en de lantaarn zal dan drijven in een rivier die loopt naar de oceaan. Door het gebruik van de toro nagashi, kunnen familieleden mooi en symbolisch af te sturen geesten van hun voorouders in de lucht door middel van de lantaarns.
Op de laatste dag, gezinnen te helpen bij de terugkeer geesten van hun voorouders terug te gaan naar het graf, door opknoping de Chochin lantaarns, beschilderd met de kam van de zielen begeleiden naar hun eeuwige rustplaats. Dit proces heet okuri-bon . In sommige regio’s, branden noemde okuri-bi branden bij de ingangen van de huizen direct aan geesten van de voorouders te sturen. Tijdens Obon, de geur van senko wierook vult Japanse huizen en begraafplaatsen.